گنجینه ی نورانی قرآن رمضان است / آرامش دلهای پریشان رمضان است
مجموعه ی گلهاست شب وروز عزیزش / یعنی به حقیقت که گلستان رمضان است
&&&&&
روزه ، تمرین کلاس زندگی / درس ایثار و خلوص و بندگی
روزه ، زنجیر هوا گسستن است / دیو و بت های درون بشکستن است
فرا رسیدن ماه رمضان بر شما مبارک
&&&&&
رمضان آمد و روان بگذشت / بود ماهی به یک زمان بگذشت
شب قدری به عارفان بنمود / این معانی از آن بیان بگذشت
&&&&&
روزه یعنی نفس خود پاک کن / قلب ابلیس درونت چاک کن
راه پرواز است سوی آسمان / ماه گردیدن بسان عاشقان
التماس دعا
&&&&&
ماه در خودنگری و خودکاوشی / لب فرو بستن ، نگفتن ، خاموشی
درک مسکین از دل و جان کردن است / زندگی همچون فقیران کردن است
&&&&&
حکمت روزه داشتـن بگـذار / باز هم گفته و شنیده شود
صبرت آمــوزد و تسلط نفـس / و ز تو شیطان تو رمیده شود
&&&&&
رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا / مستعد سفـــر شهر خدا کرد مرا
از گلستان کرم طرفه نسیـمی بوزید / که سراپای پر از عطر و صفا کرد مرا
&&&&&
رمضان مى رود و مى بَرد از کف ما / آن که سى روز صفا یافت از او محفل ما
رمضان رفت و دریغا که به امضا نرسد / طاعتِ ناقصِ ما ، روزه ناقابل ما
&&&&&
آمدیم از سفر دور و دراز رمضان / پی نبردیم به زیبایی راز رمضان
هر چه جان بود سپردیم به آواز خدا / هر چه دل بود شکستیم به ساز رمضان
&&&&&
رمضان گذشت از من چه کنم که بینوایم / دل من ز حبّ دنیا نگذشت ای خدایم
تبعات هر گناهم شده بود سدّ راهم / تو به من عطا نمودی که نباشد ادعایم
&&&&&
صبح با باده شعبان و رجب آمده بود / آن که دیروز مرا داد جواز رمضان
شام آخر شد و با گریه نشستم به وداع / خواب دیدم نرسیدم به نماز رمضان .
&&&&&
کم کم غروب ماه خدا نزدیک می شود / صد حیف از این بساط که برچیده می شود
در این بهار رحمت و غفران و مغفرت / خوشبخت آنکسی است که بخشیده می شود
&&&&&
بـر هــر نفست اشاره دارد رمضان / بر عشق و عطش نظاره دارد رمضان
در ظلمت بیکرانه ی شبهامان / دریا دریا ستاره دارد رمضان
ماه ضیافت الهی مبارک
&&&&&
این دهان بستی دهانی باز شد / کو خورندهی لقمه های راز شد
لب فـروبند از طعام و از شراب / سوی خـوان آسمانی کن شتاب
ماه ضیافت الهی بر شما مبارک
&&&&&
ماه صیام، ماه خداوند ذوالعطی است / ماه وفور فیض و کرامات کبریاست
ماه صعود روح به اوج فضیلت است / ماه نزول مائده رحمت خداست
&&&&&
باز آى و دل تنـگ مرا مونس جان بـاش / وین سوخته را محـرم اســرار نهان بـاش
زان باده که در میکده عشق فروشند / ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش
&&&&&
سفره ی ذکر تو بر سجاده ی نماز باز شد
گویی به خدا بوی عطر علی همه جا رنگ گرفت
&&&&&
مغرب آفتاب عمر علی / مشرق ماهتاب قرآن است
در چنین مه که انس و جان یارب / بر سر سفره تو مهمـان است
&&&&&
قُل قُل گرم سماور در اتاق / میبرد من را به عصر کوزهها
میبرد تا لحظهی افطارها / میبرد من را به ماه روزهها
آغاز ماه مبارک رمضان بر شما مبارک
&&&&&
بـاز هـوای سحرم آرزوست / خلوت و مـژگان تـرم آرزوست
شکوه ی غربت نبرم این زمـان / دست تو و روی تو ام آرزوست
&&&&&
امام صادق علیه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب کرده تا بدین وسیله دارا و ندار (غنى و فقیر) مساوى گردند
&&&&&
ما فردا شب واسه افطار میایم خونتون
(ستادایجاد رعب و وحشت درماه رمضان) !
&&&&&
ای کسانیکه روزه نمیگیرید…….حداقل افطار کنید….. !
چون از قدیم گویند کار را آن کرد که تمام کرد !
&&&&&
هرچند که روزه است حاجی رمضان / تا خرخره می خورد حقوق دگران
یک ذره غبار اگر رود توی گلوش / از بابت روزه می شود دل نگران !
&&&&&
چون ندارم چیز بهر خوردنم / ماه روزه ،روزه خواری می کنم
چون به پایان می رسد ماه صیام / از فراقش آه و زاری می کنم !


تعداد بازدید : 244
دسته بندی :
نویسنده : آرش مهدوی /images/comment.png)